Jacobus Johannes Schroevers werd in 1937 geboren als jongste kind in een gezin met vier zoons .Voor het gezin Schroevers was muziek belangrijk. Jacks broers maakten alle drie muziek, dus kon Jack niet achterblijven. Hij koos al vroeg voor de viool, maar beperkte zich daarbij niet tot een bepaald genre muziek. Alle muziek die Jack leerde spelen, speelde hij vol overgave.

Daarnaast waren alle vier de broers geinteresseerd in de natuur. Dat was niet verwonderlijk, want hun vader had biologie gestudeerd. Ze trokken er vaak op uit om bijzondere beestjes te vangen en die mee te nemen naar hun kamer. Jack was lid van de Nederlandse Jeugdbond voor Natuurstudie, waar hij niet alleen de natuur bestudeerde, maar waar hij ook voor het eerst in aanraking kwam met volksmuziek. Jacks oudere broers gingen biologie studeren. Jack besloot om naar de kweekschool te gaan en werd onderwijzer.

Hij gaf les op enkele lagere scholen in Amsterdam, in moeilijke buurten, waar hij later smakelijk over kon vertellen. Voor de kinderen moet 'Meester Jack' een geliefde leraar zijn geweest. Jack was een groot verteller en had zeer uiteenlopende interesses waar hij vol enthousiasme over sprak in de klas. Hij was gefascineerd door de natuur, sterrenkunde, geschiedenis, kunst, literatuur en muziek.

Via zijn broers leerde hij Anneke kennen. Anneke, ook een violiste, maakte muziek met Jacks broers en was net als Jack en zijn broers zeer geinteresseerd in oude muziek. In 1962 trouwden Jack en Anneke. Het stel ging wonen in Amsterdam, waar hun zoons Sander en David werden geboren.

In de jaren '60 ging Jack zich steeds meer interesseren voor volksmuziek uit verschillende delen van Europa. In 1969 reisde de familie Schroevers voor de eerste keer naar Ierland en kwam daar in contact met traditionele fiddlers. Vooral de oude generatie, die nog had leren spelen voor de introductie van de grammofoon en de radio, kon rekenen op de bijzondere interesse van Jack.

Jack en Anneke raakten bevriend met antropoloog Allen Feldman en fotograaf Eamonn O'Doherty die een boek aan het maken waren over de specifieke fiddle stijl van Donegal en Tyrone, in het noorden van Ierland. Jack bood aan om te helpen met het uitschrijven van de tunes die zij hadden opgenomen. Daaruit ontstond het boek 'The Northern Fiddler', waarin tunes staan van legendarische fiddlers als John Doherty en Francie en Mickey Byrne uit Donegal. Zijn leven lang bleef Jack goede herinneringen houden aan dit project en hij vertelde er dan ook graag over.

Intussen hadden Jack en Anneke een boerderij gekocht in het Noord-Hollandse Nieuwe Niedorp aan de Hartweg. Jack en Anneke voelden zich thuis tussen de Westfriezen en maakten zich snel geliefd. Anneke werkte in de plaatselijke bibliotheek en Jack had een baan aangenomen op Huygenwaard, een middelbare school in Heerhugowaard, want hij had intussen een akte gehaald voor het geven van handvaardigheid. Hij vond via school een paar gelijkgestemde collega's, die ook geinteresseerd waren in traditionele muziek en richtte samen met Ton Stiekema, die banjo en concertina speelde, rond 1970 een band op. Gitarist Johan Zijlstra kwam in 1974 bij de Slip Jig Stringband, zoals de groep zich noemde.

De band was begonnen als leuke hobby, maar al snel werd de muziek echt beter en gingen de mannen optreden. De Slip Jig Stringband speelde in binnen- en buitenland vooral in folkclubs, zoals Folk Fairport, en op folkfestivals, die in die tijd heel populair waren. In deze periode begonnen Jack en Anneke ook met het organiseren van het Pinksterfeest in en rond hun boerderij. Het Pinksterfeest werd elk jaar op tweede pinksterdag gehouden en was vanaf het begin een geweldig feest voor muzikanten. Er werd voornamelijk muziek gemaakt uit Ierland en zogenaamde old time muziek uit de Verenigde Staten.

In 1982 reisden Jack en Anneke naar Amerika. Ze zochten er oude fiddlers op, zoals Tommy Jarrell uit Mount Airy, Virginia en Jack leerde er veel old time tunes. Eenmaal thuis leerde hij de tunes weer aan zijn leerlingen, want het doorgeven van de traditie vond hij belangrijk. Vioolles geven vond hij ontzettend leuk om te doen en het lag hem ook goed.

Ook op school was Jack een van de actiefste leraren. Als er iets georganiseerd moest worden, stond Jack altijd klaar om dat te regelen. Hij ging vaak mee op werkweek en organiseerde een 'kathedralentocht' in Frankrijk. Leerlingen die het moeilijk hadden konden altijd bij hem terecht en een aantal van hen woonde zelfs tijdelijk in de boerderij aan de Hartweg.

In 1985 werd Jack ziek. Hij lag al een tijdje in het ziekenhuis met onduidelijke maar hevige klachten, toen uiteindelijk de diagnose multiple sclerose (MS) werd gesteld. Dat was een klap voor Jack en Anneke, maar Jack deed er vanaf het begin alles aan om te zorgen dat de ziekte hem niet in de weg stond bij zijn bezigheden en hobby's. Toch ging lopen al gauw niet goed meer en moest hij vervroegd stoppen met werken. In 1989 werd bij zijn afscheid van Huygenwaard het handvaardigheidlokaal omgedoopt tot het 'Jack Schroevers Leshuis'.

Jack werd niet minder actief toen hij stopte met werken, het leek wel of hij juist meer ging ondernemen. Hij bouwde klavecimbels en klavichorden, waarvoor hij regelmatig naar musea in binnen- en buitenland reisde om oude bouwtekeningen te bestuderen. Fotograferen was een andere hobby die naar eigen zeggen behoorlijk uit de hand was gelopen. Hij kreeg regelmatig opdrachten en fotografeerde samen met Anneke kerkorgels in heel Europa voor een grote kerkorgel encyclopedie.

Hij speelde, altijd samen met Anneke, in verschillende oude muziek ensembles en ging bijna elk jaar naar het festival Oude Muziek in Utrecht om te luisteren naar anderen. Hij bouwde zelf vier vedels, eentje werd verkocht, eentje werd in langdurige bruikleen gegeven en op de overige twee speelden Jack en Anneke zelf. Jack was overigens niet alleen een man van de praktijk, hij deed ook uitgebreid onderzoek naar bijvoorbeeld de geschiedenis van de strijkstok in de beeldende kunst.

Ook met Ierse en Amerikaanse muziek ging hij door, hij kreeg steeds meer vioolleerlingen, die hij liet meespelen als hij met een van zijn bands een optreden had. Hij speelde onder meer met Black Velvet, the East West Stringband en Atlantic Fringe. Daarnaast speelde hij met zijn leerlingen elk jaar met Koninginnedag op straat, waarbij de winst altijd naar de kinderen ging.

Vioolles bij Jack was altijd een belevenis, want er werd niet alleen viool gespeeld, maar ook gepraat over andere dingen dan alleen muziek. Jack liet bijvoorbeeld vol trots zijn werkplaats zien, waar hij instrumenten bouwde. Hij maakte daar ook zilveren ringetjes voor de meiden die hij lesgaf, met daarin gegraveerd de stand van de planeten op hun geboortedag. Die stand had hij dan eerder uitgerekend met behulp van een speciaal computerprogramma.

Met een aantal leerlingen ging hij buiten tekenen als het mooi weer was, bloemen, beestjes en landschappen. Ook leerde hij leerlingen fotograferen en in zijn donkere kamer hangen nog altijd portretten die hij zelf van leerlingen maakte. Hij sprak met leerlingen over zijn uitgebreide verzameling leuke oude spullen, zoals kanonskogels en schelpen. Had een leerling het moeilijk op school? Geen probleem, Jack gaf bijles in bijna alle vakken en Anneke trouwens ook. Zo ging bijna iedereen toch elk jaar weer over naar de volgende klas en om het te vieren trok Jack dan een lekkere fles wijn open.

Sommige leerlingen mochten met Jack en Anneke mee op vakantie naar Ierland, andere gingen mee als ze orgels gingen fotograferen in Friesland. Leerlingen gingen regelmatig mee naar concerten en musea omdat Jack en Anneke dat belangrijk vonden. Jack maakte grappige kleine boekjes met gedichten van Petrarca of schreef zelf een mooie nieuwe tune speciaal voor een verjaardag. Leerlingen namen vrienden en vriendinnen mee naar Jack en Anneke voor een etentje en de gezelligheid. Wie weer naar huis ging, moest verplicht langs de koektrommel. Sommige leerlingen werden door de jaren heen bijna familie.

In 1996 ging Jack met Anneke en de leden van de East West Stringband (Wim Broekman, Debbie Pearson en Anneke Eijkelboom) sinds lange tijd weer een keer naar Ierland. De liefde voor de muziek uit Donegal bloeide weer helemaal op en in 1998 ging hij met enkele van zijn leerlingen voor de eerste keer naar de fameuze Glencolumbcille Fiddlers' Summerschool. Hij maakte er kennis met een groot aantal geweldige fiddlers en ging sindsdien jarenlang elke zomer weer naar Glencolumbcille om les te krijgen en te genieten van sessies en leuke gesprekken over muziek met fiddlers. Met een aantal van hen raakte hij hecht bevriend.

In 2004 bedacht Jack dat het een leuk idee zou zijn als er een fiddle workshop zou worden gekoppeld aan het Pinksterfeest in Nieuwe Niedorp. Hij vroeg Michael Sweeney en Ronan Galvin uit Donegal om les te komen geven. Samen met zijn eigen leerling Anneke Eijkelboom gaf hij de kinderen les. Het workshop weekend was een enorm succes. De reacties waren zo leuk, dat werd besloten ook hiervan een jaarlijkse traditie te maken. Dat lukte en de workshop was elk jaar weer een geweldig feest voor alle betrokkenen. Daarnaast speelde Jack ook weer fanatiek in een Ierse band genaamd Gan Ainm, bouwde een heel folk archief op, gaf veel les en organiseerde elke maand een sessie in Alkmaar.

In mei 2009 bleek dat hij geopereerd moest worden aan een tumor in zijn gezicht, die was veroorzaakt door bijwerkingen van medicijnen die hij tegen MS nam. Op 7 mei werd hij geopereerd en hoewel de operatie op zich slaagde, ontstonden er zulke zware en onverwachte complicaties na de operatie, dat hij in coma raakte. Jack kwam niet meer bij kennis en overleed op 19 mei 2009.

Het onverwachte overlijden van Jack bracht een grote schok teweeg in zijn familie en uitgebreide vriendenkring. Veel mensen gaven aan ooit geinspireerd of beinvloed te zijn door Jack. Sommigen vertelden zelfs dat hun leven er hoogstwaarschijnlijk totaal anders had uitgezien als zij Jack niet hadden leren kennen.

Ondanks dat zijn familie en vrienden hem vreselijk missen en verdrietig zijn, mocht zijn crematie geen overwegend treurige bijeenkomst worden. Jack zelf had tijdens zijn leven steeds gezegd dat 'ze' er maar een feestje van moesten maken bij zijn crematie. Al zijn leerlingen speelden tijdens de herdenking samen The Unst Bridal March als een ode aan hun leraar. Na de bijeenkomst in het crematorium liepen alle aanwezigen in een stoet naar het kerkje in Haringhuizen. Voorafgaand aan de stoet liepen tien fiddlers, allen leerlingen en vrienden van Jack, die samen highlands uit Donegal speelden. Daarna werd er in de kerk nog een paar uur muziek gemaakt door de vele aanwezige muzikanten.

Het Pinksterweekend vond nog geen week na de crematie plaats. Jack had voor zijn operatie gezegd dat dit absoluut door moest gaan, ook als hij er om wat voor reden dan ook zelf niet bij zou kunnen zijn. Het Pinksterfeest en de Fiddle Workshop 2009 waren heel bijzonder en vormden een waardig eerbetoon aan Jack. Danny Meehan, Caoimhin MacAoidh, Claire Gallagher en Michael Sweeney waren overgekomen uit Ierland om les te geven en deden dat fantastisch. Renske Duijm, een van de Nederlandse leraressen, had speciaal voor de gelegenheid een 'Wals voor Jack' geschreven, die tijdens de presentatie in the Irish Cottage door de vele fiddlers werd gespeeld. Het was een heel bijzonder en ontroerend moment.

Anneke en de crew van het Pinksterweekend hebben met elkaar besloten dat de muzikale erfenis van Jack niet verloren mag gaan. Anneke zelf en Anneke Eijkelboom nemen de fiddle lessen van Jack over. Het folk archief zal verder worden bijgehouden door Anneke Eijkelboom. Jacks vrienden Loes Bakker en Robert Pfeiffer gaan door met de sessies in Alkmaar. Caoimhin MacAoidh zorgde ervoor dat Jack ook in Glencolumbcille niet wordt vergeten. Met hulp van de crew en organisatie willen Anneke, Sander en David Schroevers het Pinkstermuziekweekend zo lang mogelijk laten doorgaan.